ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਲੈਤ ਦੀ ਗੋਰੀ ਬੀਬੀ ਦਾ ਦਿਲ ਪੰਜਾਬੀ ਗੱਭਰੂ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਲੈਤ ਦੀ ਗੋਰੀ ਬੀਬੀ ਦਾ ਦਿਲ ਪੰਜਾਬੀ ਗੱਭਰੂ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ , ਤਾਂ ਓਸ ਗੱਭਰੂ ਲਈ ਓਹ ਬੀਬੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵੀ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦੀ । ਫਿਰ ਓਸ ਬੀਬੀ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਠਾਠ-ਬਾਠ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਨਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਐ ਕਿਉਂ ਇਹ ਲੋਕ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਚ ਆਣ ਕਿ ਰੁਲ਼ਦੇ ਨਵਾਬਾਂ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਕਿ ।
"ਮੈਂ ਸਿੱਖੀ ਪੰਜਾਬੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ,ਓਦਾਂ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਾਂ ਮੈਂ,ਅੱਜ ਵੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚੰਨਾਂਗੱਲ ਦਿਲ ਦੀ ਖੋਲਾਂ ਮੈ,ਮੈ ਦੇਖਣਾ ਵਿੱਚ ਵਲੈਤਾਂ ਦੇਨੌਕਰ ਕਿਉਂ ਬਣਦੇ ਨੇਜੋ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਪਿੰਡ ਨਵਾਬ ,ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੈ ਵੇਖਣਾਦੱਸ ਤੇਰਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੰਜਾਬਹਾਣੀਆਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੰਜਾਬ ।।ਇਥੇ ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਹੈ ਬਣਦਾ,ਹੁੰਦਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਜੋ ਦਰ ,ਮੈਂ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋਆਂ ਵੇਖਿਆ ,ਤੇਰਾ ਪੰਜ ਲਾਟਾ ਵਿੱਚ ਘਰ ,ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਏ ਜੀ ਜੀਉੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਹੋਵੇ "ਜਨਾਬ "ਿੲੱਕ ਵਾਰੀ ਹੈ ਵੇਖਣਾਂਦੱਸ ਤੇਰਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੰਜਾਬ ,ਹਾਣੀਆਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੰਜਾਬ ।।ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦੀ ਤਾਜੀ ਸਬਜੀ ਦੀਆਂ"ਫਰੋਜਨ ਫੂਡ" ਨਾ ਲੱਗੇ ਸਵਾਦਤੇਰੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰੋਂ ਖਿੜਦੀਨਾਲੇ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਮਾਦ ,ਕਿੰਝ ਲੱਸੀ ਤੇ ਮੱਖਣ ਬਣਦਾਨਾਲੇ ਤੋੜੀ ਵਾਲਾ ਸਾਗ ,,ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੈ ਵੇਖਣਾਂਦੱਸ ਤੇਰਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੰਜਾਬ ,ਹਾਣੀਆਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੰਜਾਬ ।।ਇੱਥੇ ਗੋਰੇ ਨਾਂ ਧੀ ਤੋਰਦੇਤੇ ਨਾ ਨੂੰਹ ਹੀ ਘਰ ਲਿਆਉਂਦੇ,ਮੈਂ ਵੇਖਣਾਂ ਧੀ ਤੋਰ "ਉਥੇ "ਕਿੰਝ ਮਾਰ ਕੇ ਭੁੱਬਾਂ ਰੌਂਦੇ ,ਸੰਘਿਆਂ ਦੇਖਣਾ ਜਾ ਕਿ ਖੂਹ ਤੇਰਾਨਾਲੇ ਵੇਖਣੇ ਸਾਰੇ "ਰਿਵਾਜ "ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੈ ਵੇਖਣਾਂਦੱਸ ਤੇਰਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੰਜਾਬ,ਹਾਣੀਆਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੰਜਾਬ ।।
Subscribe to:
Post Comments
(
Atom
)
No comments :
Post a Comment